?Is It Bad That the Main Character’s a Roleplayer

من یه نقش‌آفرینم؛ از اون دست گیمرهایی که کل ویژگی‌های یه کاراکتر رو بر اساس یه «کلاس» خاص می‌سازن و از اینکه از اول تا آخر بازی تو همون نقش بمونن، حسابی حال می‌کنن. اگه انقدر خجالت می‌کشید که نمی‌تونید کامل برید تو حس نقشتون، پس اصلاً یه رول‌پلیر واقعی نیستید. «به حرف زدنت ادامه بده. کم‌کم دارم کنجکاو می‌شم ببینم دقیقاً چقدر می‌تونی خشم من رو تحمل کنی.» واسه همین، طبق معمول، وقتی یه بازی جدید رو شروع کردم، غرق نقش جدیدم شدم: یه شوالیه که یه شیطان تو بازوش مهر و موم شده... و تا جایی که دلم می‌خواست، رفتم تو حس این کاراکتر...