Baby Prisoner of the Winter Castle

شبی که پادشاهی سقوط کرد و تمام خانواده سلطنتی اعدام شدند، کلاریس، که طبیعتاً فکر می‌کرد او نیز خواهد مرد، چیزی غیرمنتظره شنید. «ما نمی‌توانیم کسی را که به هجده سالگی نرسیده اعدام کنیم. در عوض، روزی که هجده ساله شوی، تو را خواهم کشت.» و بنابراین، به کلاریس ده سال فرصت زندگی داده می‌شود. سپس کلاریس به عنوان یک «زندانی» به شمال می‌رود. و او از دوک بزرگ فقط یک چیز می‌خواهد... «امم، اشکالی ندارد اگر این دوست را با خودم ببرم؟ او تنها دوست من است.» اما چیزی که کلاریس نگه می‌دارد یک سنگ است؟ این یک زندگی جدید در شمال است! اما این زندگی به عنوان یک «زندانی» همچنان بهتر می‌شود...؟