The Ruler Of Darkness

او که تحت تقدیرِ «ستاره‌ی هزار مرگ» زاده شده بود — و سرنوشتش این بود که هر کجا پا می‌گذارد طوفانی از خون به راه اندازد — از کشیدن شمشیرش سر باز زد و ترجیح داد جهانِ فانی را از آن فاجعه در امان نگه دارد. او از تمام وقایعِ پیشِ رو آگاه بود، اما چشمانش را بر همه‌ی آن‌ها بست. با این حال، بهای این بی‌تفاوتی، فاجعه‌بار بود: قبیله‌اش نابود و خانواده‌اش قتل‌عام شدند. تنها در آستانه‌ی مرگ بود که سرانجام حقیقت را دریافت: آسمان شریران را مجازات نمی‌کند، قانونِ علت و معلول چیزی جز توهم نیست، و «عدالت» صرفاً امیدی است که ضعیفان برای تسلیِ خاطرِ خود ساخته‌اند. درست در همان لحظه که این حقیقت بر او آشکار شد، طوماری ممنوعه در برابر چشمانش پدیدار گشت؛ متنی عصیانگر علیه آسمان که از کینه‌ی مشترکِ انسان، آسمان و زمین بافته شده بود: «طومار جیم جین‌چون» «اگر آسمان حکم نمی‌دهد، پس خودْ قاضی خواهم شد!» او با بلعیدنِ تمام‌وکمالِ تاریکی، در هیئتِ سایه‌ای بازمی‌گردد؛ موجودی که از نو زاده شده تا تمام گناهانِ این دنیای فاسد را کیفر دهد. اکنون، او شمشیرِ انتقام را بر سرِ دنیایی فرود خواهد آورد که چنان تباه شده که دیگر راه نجاتی برای خود ندارد.